Zesentwintig dagen in een reddingsboot (Historische Verhalen Vijftiende Reeks, #3)

0/5 ( ratings)

De tweede wereldoorlog werd gedeeltelijk ook op zee uitgevochten. De Duitse onderzeeboten waren vooral in de eerste oorlogsjaren een bestendig gevaar voor alle schepen die zich op de Atlantische Oceaan waagden. Duitse onderzeeboten drongen zelfs in de monding van de grote Amerikaanse stromen door.
De slag in de Atlantische Oceaan kostte het leven aan 30 000 zeelieden. 3 000 schepen gingen verloren.
Op het einde van de oorlog waren 780 Duitse duikboten gezonken. Er bleven er 70 over.
Wat in dit boekje wordt verteld, is echt gebeurd. Enkele Belgische zeelui die dit avontuur hebben meegemaakt, zijn nog in leven. Uit hun mond heeft de schrijver het hele verhaal vernomen.
Als je dit boekje leest, moet je weer eens denken hoeveel ellende de oorlog heeft veroorzaakt. Wat de enkele mannen uit dit verhaal hebben meegemaakt, is immers slechts een onbeduidend onderdeeltje in het grote, vreselijke gebeuren. Duizenden en duizenden andere mensen hebben even erge of zelfs nog ergere dingen beleefd.

Wat er geworden is van enkele overlevenden:
Eerste stuurman Hubert: directeur bij de Compagnie Maritime Belge
Tweede stuurman Lardinoy: directeur bij de Union de Remorquage et de Sauvetage
Vierde stuurman Swartwaeger: bediende bij de Compagnie Maritime Belge